QESH PALCO NDERSA ZEMRA TE PELCET [Ese Filozofike]

Eshte per tu habitur me ndjesite e panumerta qe zoteron njeriu... qofshin keto te arsyeshme ose jo me baze morale apo jomorale. Dhe ja pikerisht sot gjate nje dite te mbushur ,me kotesira iluzive dhe ambikuteti , degjova te flitej papritmas: ‘ QESH PALCO NDERSA ZEMRA TE PELCET”! Me ngacmoi mandje mund te them qe zoteronte nje fuqi kaq te te madhe sa zgjoi edhe qelizat e vdekura te trupit tim. Motivacioni po triumfonte aq shum ne mua , sa fruti i imagjinates time u be nje palaco qe shtirej si i lumtur ne nje kohe qe zemra e tij ishte e mbushur me pasiguri ku duhej te mbante koken lart per te shpetuar paraqitjen e jashtme ne brendesi te rolit qe luante , nje figure qesharake , nje palaco qe eshte ndryshe jashte , plot ngjyra veshur, me nje hunde te kuqe e te rrumbullaket, qe te imponon humor, me nje kontrast invers brenda vetes plot zymtesi, re te dendura shpirt te trazuar e te helmuar. Pesimizmi qe e hap te gjithen por si cudi fjalet po i le , humorin ne aparence apo ashtu , i cili sherben si nje ure lidhese me pjesen tjeter te botes , e do jeten po aq sa fjalet. Dhe ajo cka gudulis trishtim , rende tani eshte ky mendim: “ia vlen ti duash fjalet...” pa te vete jeta cdo te ishte? Asgje... Pervecse se nje jehone e pavetedishme, nje intrige e lumtur?! Prandaj edh eunejam e trishtuar sot pasi me eshte bere nje lemsh ne koken timesa me vjen per te 

Njeriu edhe kur e ka pushtuar lavdinë, ka nevojë për një zemër njerëzore që e çmon dhe e do [Ese filozofike]

Cdo faze e jetes, cdo vit, dekade apo shekull kane folur per lavdine njerezore , per menyrat si ajo eshte fituar , per ndikimet e saj mbi jeten , mbi mendjen e njeriut gjithashtu kane folur per ato zemra qe e kane perkrahur kete lavdi.
Realiteti njerezor tregon dhe pranon qe ka njerez qe per merita, per vlera apo per arsye te vecanta kane shkelur podiumin e lavdise, e kane pushtuar ate me gjithe forcen e tyre.

Ne cdo fushe te jetes ku punohet, luftohet ose ndertohet me pune ,mund e djerse, ne menyre te ndershme apo jo , me guxim,trimeri apo jo dallohen njerez te cilet kapen fort pas lavdise e arrijne ate dhe gozhdojne kembet aq fort sa nuk shkeputen me prej saj.Ka plot njerez te cilet te njohin per keto cilesi por ka edhe nga ata qe nuk te kane pare dhe njohur kurre me pare . E te gjithe keta njerez c’bejne ?Flasin e cmojne lavdine tende ne jete.

Cdo gje eshte e ndertuar me dy ane ashtu sikurse eshte medalja nje simbol tanime i konsumuar. Edhe ne aktivitetin tend lavdioz merr pjese pozitivja ashtu sikurse edhe negativja.Pozitiviteti lidhet me merita ,vlera apo gjithcka qe ty te ben te arrish me ndershmerine

Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta shuhet... Ese Filozofike

Shpesh fëmijët e vegjël pyesin prindërit e tyre se si ata kanë lindur e prindërit mundohen të gjejnë një mënyrë shumë imagjinare për t’ia treguar e në disa raste të pavërteta.Vjen një kohë që fëmijët rriten e mund të kuptojnë më shumë, në këtë fazë prindërit ndihen më pak të vënë në sikletë dhe mund ta tregojnë më lirshëm përgjigjen.
Riprodhimi është një funksion kryesor që siguron vazhdimësinë e jetës në të gjitha gjallesat e gjalla duke përfshirë edhe njerëzit. Ky funksion kryhet në cifte dhe që dy individë të ciftëzohen, mes tyre duhet të lind një ndjenjë (sikur ke flutura në stomakë) ; kjo ndjenjë quhet dashuri. Nëqoftë se kjo ndjenjë nuk do të ekzistonte, gjithcka do të kthehesh në të kundërt. Pa dashuri njerëzit nuk do të ciftëzoheshin dot ; pa ciftëzim nuk mund të kryhet riprodhimi ; pa riprodhim nuk ka jetë. 
-Por, a mund të themi se shuhet plotësisht ?
Sigurisht që jo, ne kemi dëgjuar të përdoret termi “shtatëzani e padëshiruar” kjo do të thotë që fëmija është i padëshiruar, por gjithësesi ai do të lind. Ky cikël mund të krahasohet me një tretësirë në kimi. Kemi tretësira të tretshme dhe tretësira të patretshme, në këto të fundit tretet një sasi shumë e vogël substance sepse tretësirat apsolutisht të patretshme nuk ekzistojnë. Në këtë mënyrë edhe ciftëzimi kryhet në prani ose jo të dashurisë. 
Lexo me shume...