Thursday, April 3, 2014

Dalin datat e provimeve te MATURES SHTETERORE 2014

Datat e provimeve janë :
 
Gjuhë shqipe dhe letërsi30 Maj
Matematikë 9 Qershor
Gjuha e huaj16 Maj (pra do të bëhet më parë)
Dhe provimet me zgjedhje më 18 Qershor 
Këto data janë përzgjedhur që të gjithë maturantët që do të garojnë dhe në universitetet e huaja, pra jo shqiptarë të mos penalizohen për nevojën që ata kanë për pritshmëri.

Burimi//mash.gov.al

Monday, January 20, 2014

LIGJI I DYTË I TERMODINAMIKËS KUNDËR EVOLUCIONIT


Ligji i Dytë i Termodinamikës njihet ndryshe edhe si “Ligji i Entropisë”. Entropia (nga greq. “entropia” dmth. “çrregullim”) paraqet shkallën e çrregullimit të një sistemi fizik. Entropia e sistemit rritet sa më shumë që ai shkon drejt shkatërrimit. Sa më i lartë është çrregullimi i sistemit aq më e madhe është Entropia. Ligji i Entropisë tregon se i gjithë universi shkon drejt shkatërrimit në mënyrë të pashmangshme drejt shkatërrimit.


Ligji i Dytë i Termodinamikës është vërtetuar edhe teorikisht edhe eksperimentalisht. Albert Ajnshtajni, shkencëtari më i madh i kohës sonë ka thënë se ky ligj është “ligji primar i gjithë shkencës”. Artur Edington, gjithashtu këtë ligj e cilëson si “ligji suprem metafizik i gjithë universit”.

            Teoria e evolucionit është zhvilluar duke e injoruar këtë bazë dhe ligj universal të fizikës. Mekanizmi i ofruar nga evolucionistët e kundërshton krejtësisht këtë ligj. Teoria e evolucionit thotë se atomet dhe molekulat e çrregullta inorganike u bashkuan rastësisht me kalimin e kohës në një rregul të caktuar për të formuar molekula shumë komplekse të tilla, si proteinat, ADN-ja dhe ARN-ja, pas të cilave u shfaqën shumë gjallesa të ndryshme me struktura akoma me komplekse. Sipas teorisë së evolucionit, ky proces

Saturday, December 28, 2013

Ese: “Njerezimi behet nje mase e perhime ,pa trajte dhe anonime kur heq dore nga ligji qe jep trajta”

Bota ne te cilen jetojme, shoqeria njerezore e se ciles jemi pjese gjate gjithe kohes se ekzistences se saj ka krijuar rregullatoret e vet per te mbijetuar. Pjese e ketyre rregullatoreve jane kodet ligjore, ato morale, pse jo edhe feja. Me ane te ketyre shoqeria njerezore kufizohet; jo ne nje konotacion negativ, por kufizohet ne te kryeren e gjerave jo njerezore. Por cfare do te ndodhte nese kete shoqeri ne do ta linim ne liri te plote, pa ligje, fe apo moral? A do te vazhdonte te ekzistonte ende apo do te ishte shfarosur? Ne nje shoqeri krejtesisht te lire, pa kufi ligjore dhe morale do te mbreteronte kaosi. Asgje e mire nuk krijohet kur nuk ka rregulla. Njerezit do te vrisnin njeri tjetrin pa arsye dhe askush nuk do ta ndalonte. Ndoshta dhe fenomene me te erreta si kanibalizmi, perdhunime etj. Imagjinojeni vete: te mund te kishit ne dore gjithcka dhe te mos kuptoje cfare eshte e mire dhe cfare e gabuar. Kjo shoqeri do te ishte e destinuar te zhdukej ne nje hark kohor shume te shkurter. Kur hedhim nje sy nga mbreteria e kafsheve shohim qe sado kaotike mund te duket ne pamje te pare, ajo realisht funksionon mjaft mire. Kafshet e njohin moralin dhe e respektojne. Kur ne ushqejme nje qen, ai vjen dhe na lepin doren; shenje mirenjohjeje nga ana e tij ndersa kur i gjuajme me gur ai na sulmon. Kjo tregon qe qeni e kupton se cfare eshte e mire dhe cfare e keqe, pra dhe kafshet kane rregullatoret e tyre. Me lindjen e njeriut si qënie e arsyeshme, “homo sapiens”, fillon edhe organizimi i shoqërisë njerëzore. Thënia e Aristotelit se njeriu është “kafshë politike” shpreh qartë prirjen e njerëzve për të jetuar së bashku me njerëz të tjerë. Kjo prirje, të cilën Aristoteli, e cilësonte si të natyrshme, buron në të vërtetë nga pamundësia e njeriut të izoluar për të përballuar jetesën, për të plotësuar disa kërkesa të tij. Këto kërkesa, të cilat, siç e tregon zhvillimi historik, kanë qenë dhe janë gjithmonë në rritje, mund të plotësohen vetëm në mënyrë kolektive, d.m.th nga një shoqëri e organizuar. Raporti ndërmjet shoqërisë dhe shtetit kapërcen cakun e origjinës së shtetit dhe shtrohet në një rrafsh më të gjerë, sepse ky raport ekziston në çdo fazë të zhvillimit shoqëror, pra edhe në shoqërinë bashkëkohore. Shteti ka lindur në bazë të një veprimi të ndërgjegjshëm të njeriut d.m.th në bazë të një kontrate, marrëveshjeje. Njeriu, si qënie e vetëdijshme, e kuptoi se sa ishte e dëmshme gjendja e luftës së të gjithëve kundër të gjithëve dhe vendosi që kësaj gjendjeje t’i jepte fund. Njerëzit për këtë, nëpërmjet një kontrate, krijuan shtetin, i cili i dha fund kësaj lufte të përgjithshme dhe të ndërsjelltë. Njeriu, që me lindjen e tij, ka disa të drejta natyrore, por këto të drejta nuk mund t’i sigurohen dhe as të gëzohen prej tij në kushtet e një lufte të tillë të pakufizuar. Individi i vetmuar nuk është në gjendje të sigurojë të drejtat e tij, si jeta, liria, pronësia dhe pikërisht kjo gjendje pasigurie i shtyn njerëzit të krijojnë një institucion, shtetin, që mund t’u sigurojë gëzimin e të drejtave të tyre. Njerëzit morën përsipër detyrimin që t’i nënshtrohen shtetit, i cili, nga ana e tij, mori përsipër të mbrojë të drejtat e tyre natyrore. Qe te ngulitej nje nen,qe te fitohej nje e drejte, kerkoheshin lumenj gjaku kerkohej qe te sakrifikohej maja e diamantit te popujve.Popujt ne zgjimet e agimit te tyre shihnin drejt se ardhmes me me besim.Sa gjera beheshin ne emer te sloganit !Me mijera shkonin neper gijotina , me mijera pushkatoheshin e sa te tjere coheshin ne litar . Ne emer te popullit vriteshin bij te popullit.C’logjike krimineli gjakftohte e cinik! Mekanizma te cuditshme e bastarde vijne nga njerzit e etur per pushtet . Problemet nisin qe nga momenti kur hyn ne gjykate dhe lexon me germa te medha ne murin pas gjykatesit: Ligji eshte i barabarte per te gjithe.Aty per aty i hedh nje sy por kupton qe per krime te njejta ka denime te ndryshme dhe nuk zbatohen parimit e ligjit. Ai nuk zbatoht barazisht per te gjithe. Ligjet vertet ekzistojen por ato nuk zbatohen, dhe bejne qe njerzit pak nga pak te humbasin dhe moralin e tyre.Ashtu pak nga pak duke qene s ligji nuk zbatohet apo tregohet i padrejte ben qe njeriut ti ike fytyra te kthehet ne nje mase te perhime , pa trajte ,anonime thjesht merr fryme . Nese te bie rasti te shkosh per te zgjidhyr nje ceshtje, kerkon te drejten tend ligjre eshte si te hysh me kembet tende te dalesh ne supet e te tjereve . Shteti funskionon sipas ligjit te me te fortit. Jeta eshte loje ne duart e sistemit , ligjit dhe paaftesise njerezore.

Thursday, December 19, 2013

Ese letrare: Vetmia, kthim ne vetvete.


Te jesh i huaj, i vetem, a eshte e njejte me te qenin i
vecante?

Kesaj pyetje do te mundohemi t’i pergjigjemi gjate ketij
shkrimi, duke e pare vetmine nga disa kendveshtrime te njohura e te panjohura.

 Shume njerez jane te
vetmuar dhe ata e perkufizojne kete si “gjeja me e keqe qe i ra”. Eshte e
kuptueshme, te gjithe kane nevoje per nje njeri qe t’i rrije prane, apo ndoshta
edhe per me shume, per nje grup njerezish, per nje grup miqsh.  Te dish qe do te kalosh jeten i vetem, eshte si
te jesh nje njeri pa njeri, nje femije pa shtepi. Vete natyra njerezore eshte
sociale, marredheniet me njerezit jane si ushqimi apo si mjekimi. Me kot nuk i
vizitojme te afermit tone kur jane te merzitur, apo dhe te semure.

Mirepo, cfare thone mendimtaret apo shkrimtret rreth
vetmise? A eshte ajo e keqja me e madhe, apo eshte nje e mire qe e trajtuar sic
duhet na ndihmon te jetojme me te lumtur? Ideja e tjetersimit te njeriut ne
shoqeri, nuk eshte nje koncept i ri. Te izolohemi, thote Kamy, te vecohemi dhe
te ruajme unin prej mjedisit armiqesor, te mbrojme lirine tone te brendshme dhe
te mos e cenojme ate nga marredheniet shoqerore. Marredheniet shoqerore shpesh
jane konsideruar si kufizime per njeriun, i cili ne vetmi eshte me i lire,
eshte vertete i lire. Egoja dhe superegoja nuk do te kishin kete kuptim, bota do
te ishte edhe me e qete, edhe ndoshta me e paqte. Njerezit do te ishin me te vecante, secili i pandikuar nga mendimet apo percaktimet e te tjereve.

C’mund te themi per ne vete? A nuk jemi deshmitare qe jemi
te paafte te zgjedhim kur duam te rrime vetem dhe kur te dalim? Brenda nje ore
keto ndjenja mund te pershtjellohen aq shume dhe aq shpesh, saqe mund te dalim
ne perfundimin se vecimi dhe bashkimi me te tjeret jane me teper te shkrira
sesa te ndara.

Vetmi do te thote kthim ne vetvete, por s’mund ta
perkufizojme, sepse keshtu do ta kufizonim kete koncept ende te pazbuluar,
ndoshta qellimisht nga qeniet njerezore.

//REF

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...